tag:blogger.com,1999:blog-89432978995911113142012-02-16T11:39:41.921-08:00ලඟින් ඉන්න කෙනෙක් දුරක ගියාම කොච්චර පාලුද? උදේ හවහා දැක්ක මුහුණු පොඩ්ඩ ආයෙත් දැකගන්න පෙරුම් පුරන හැමෝමගේ අදහස් ලියන්න මේ සිත් සටහන පටන් ගත්තේ අපි හැමෝගෙම සුසුම් බෙදා හදාගන්න. ictsrilanka @ gmail.com ට ඔබේ සුසුම්ද ලියන්න.෴මඃ෴noreply@blogger.comBlogger121100tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-86704403988177340322009-12-22T13:37:00.000-08:002009-12-22T13:41:53.525-08:00සරත් සමයේ ....දී<br /><br />අප යන මාවතේ සුදු මල් කැකුලු පිපිලා<br />සුදු මීදුමෙන් එතිලා<br />හිරු යාන්තමින් පායද්දී<br />සුදු හංසයෙක් ඉදිරියෙන් පෙනිලා<br />අලුත් රටකට පාර පෙන්නනවා <br />නව සුලඟේ අපි දැවටෙනවා<br />නිදහසේ නව සුළඟේ අපි සැනසෙනවා<br />සරත් සමයේ ....දී<br /><br />ධීර වීර සෙනිපතියෙක්<br />රට හැදෙනා මෙහෙවරක්<br />නිදහස් පුරවැසියෙක්<br />සාරවත් හෙට දවසක්<br />වියවුල් නැති දේශයක්<br />ලොව පිළිගත් රාජ්‍යයක්<br />මව්පියදරු සෙනහස පිරුණු බිමක්<br />නිදහසේ නව මාවතේ<br />ඔබයි විරුවා<br />දැය රැකි යුදයේ<br />සරත් සමයේ ....දී<br /><br />අප යන මාවතේ සුදු මල් කැකුලු පිපිලා<br />සුදු මීදුමෙන් එතිලා<br />හිරු යාන්තමින් පායද්දී<br />සුදු හංසයෙක් ඉදිරියෙන් පෙනිලා<br />අලුත් රටකට පාර පෙන්නනවා <br />නව සුලඟේ අපි දැවටෙනවා<br />නිදහසේ නව සුළඟේ අපි සැනසෙනවා<br />සරත් සමයේ ....දී<br /><br />සෙබලානෙණී<br />ඔබ කල මෙහෙවර <br />නෑ අමතක වන්නේ<br />අභිමානයෙන් කම් කටොලු ඉවසා<br />බැති දේශයෙන් පෙරට ආ<br />හැම ජාතියේ එකමුතුවයි<br />නැහැ බේදයක් සැවොම එකතුයි<br />නව නායකයානෙණී<br />ගෙනයන්න දේශය ලංකා<br />හෙට දිනයේ ජය කෙහේලි නංවා<br />සරත් සමයේ ....දී<br /><br />රචනය විනිවිද අරවින්ද<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-8670440398817734032?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-40322147425459368382007-10-24T08:55:00.000-07:002007-10-24T08:56:11.971-07:00<div>ආදරය කරලා, කරලා වෙන් වෙන්න උනාම, දෙන්නාටම ඇතිවන්නේ මහා දුකක්,එතකොට එක්කෙනෙක්ගේ හරි දුක නිවෙනවම්, කරන්නට බැරි දේ කියන්නේ එතකොට<br />~සංස්කාරක <br /></div><br /><br /><div><br />කියන්නෙපා මට<br />නොකරම ඉන්නට <br />ඔබට ආදරේ මේ තරම්<br />අඬන්නෙපා දුක<br />වැඩිවෙන හින්දා<br />අවසන් හමුවේ සමරු සුසුම්<br /><br />හෙලන්නෙපා මුතු<br />කඳුලක් නෙතඟින්<br />දුක වැඩිවේවි ආයෙ ඉතින්<br />සිතන්නෙපා මම<br />දුකින් කියාලා<br />දුක හිතුනට මට තනියෙන්<br /><br />පතන්නෙපා ඔබ<br />එක්වෙන දා ගැන<br />හමුවන්නෑ අප ආයේ ඉතින්<br />පෙනෙන්නෙපා මා<br />ඔබේ සිහිනයේ<br />මේ සසරේදී නැති හමුවෙන්<br /><br />රචනය - නිරංජන් මීගම්මන<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-4032214742545936838?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-83713184107661138882007-10-07T11:21:00.000-07:002007-10-07T11:51:26.751-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/RwkqmbynPDI/AAAAAAAAABY/XWS6_JAsZo8/s1600-h/DSCF6229_me.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118669291266718770" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/RwkqmbynPDI/AAAAAAAAABY/XWS6_JAsZo8/s320/DSCF6229_me.jpg" border="0" /></a><br /><div>රාත්‍රිය සාහිත්‍ය නිර්මාණ වලට තෝතැන්නක් වෙන්නේරාත්‍රියට සිත් නිදහස් වෙනනිසා, රාත්‍රිය සතුට ගෙන දෙවනවා මෙන්ම දුක් කන්දරාවල්ද ඇති කරනවා. සමහරුන් ගිමන් හරින රාත්‍රිය තවත් සමහරුන්ට ජිවිතය ගැටගහගන්න වෙළඳ පලක් වෙනවා. මේ ඒ දෙස මානව දයාවෙන් බලන ඇසක්.<br /><br />~සංස්කාරක<br /></div><br /><div><br />රෑ මනමාලි සුවඳින් පිබිදී<br />රෑ මනමාලියෝ දොරට වඩිනවා<br />එලියෙන් පහනේ අඳුරේ සැඟවී<br />රාගයේ ගිනි අවුලාලනවා<br /><br />සමූහය :<br />නිදි නෑ කවදා<br />ඉරු නෑ දැකලා<br />රැන මනමාලී<br />රෑ පිපෙනා<br /><br />සඳට ආදරේ ඉරට වෛර වේ<br />තරුද ගනින්නේ රෑ අහසේ<br />පොඟවා කඳුලේ විල්ලුද සයනේ<br />සිරුරේ ගින්දර නිවාලනවා<br /><br />සමූහය :<br />නිදි නෑ කවදා<br />ඉරු නෑ දැකලා<br />රැන මනමාලී<br />රෑ පිපෙනා<br /><br />අද රෑ එලිවේ සයනය හිස්වේ<br />කොයිදෝ යන්නේ හිමිදිරියේ<br />පෑගෙන පින්නේ තණමත මුතුසේ<br />ජීවන ගමනේ දුක වපුරනවා<br /><br />සමූහය :<br />නිදි නෑ කවදා<br />ඉරු නෑ දැකලා<br />රැන මනමාලී<br />රෑ පිපෙනා<br /><br />ගීත සංකල්පය හා රචනය : නිරංජන් මීගම්මන</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-8371318410766113888?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-50383769824912686172007-10-04T23:21:00.000-07:002007-10-04T23:32:37.312-07:00මගේ දෙවැනි කෙටි කථාව පලවෙනි කෙටි කථාව වූ "කේක් ව්‍යාපෘතිය" ට ලැබුණු ප්‍රතිචාර වලින් මට තවත් ලියන්න ආරාධනා ලැබුනා. මේ ලියපු ගමන් උණු උනූවේ.<br />තව හදන්න තියනවා, <br /><br />මේකෙත් සමහර සිද්ධි ඇත්ත, සමහර දේ අතිං.<br />නිරමාණයක් කියන්නේ ඒකටනේ.<br />නිරංජන් මීගම්මන<br /><br />නොබිදුන දළ රළ <br /><br />හරි වැඩේ!<br />කෝ බ්‍රේස්ලට් එක?<br />මගේ අතේ තිබ්බනේ?<br />සාක්කුවෙද? සාක්කුවේ බ්‍රේස්ලට් දානවද ?<br />වැටිලා....!!!!!! ෂ් ..ෂ්...ෂිට්!<br />ෂුවර් පාටිය දාපු තැන වැටිලා?<br />මේ වෙලාවේ කොහොමද වැල්ලට යන්නේ?<br />ටෝච් එකකුත් නෑ?<br />අර බූරුවා තමයි නටන්න මගේ අතින් ඇද්දේ,<br />ගැලවිලා වැටෙන්නැති.. <br />වැලි අස්සට ගියොත්, කවුරු හරි අහුලා ගත්තොත්!<br />වෙලාව කීයද ? කෝ මේ ඔර්ලෝසුව පේන්නෑ?<br />ලස්සනට ඩිගිටල් උනාට කරුවලේ වෙලාව පේන්නෑ?<br />රෑට මට කවදාවත් වෙලාව ඕනෑ උනෙත් නෑ, ඒක අවශ්‍ය ඔෆිස් ඇරෙන වෙලාව දැනගන්න විතරයි.<br />මට කෙල්ලෙක් නෑනේ ඇපොයින්මන්ට් දාලා හම්බුවෙන්න. ඒකත් ඉන්නේ ඔෆිස් එකේනේ. ගියා හම්බු උනා, සෙනසුරාදා ඉරිදා අපි සතියම ලව් කරලා නිවාඩු ගන්න දවස්...<br /><br />බ්‍රේස්ලට් එකනං නැතිකරගන බෑ, යන්තං හඳ එලියනං තියනවා, රත්තරං නේ සමහරවිට පෙනෙයි, අරූට කතා කරනවද? ෂිහ්! ඌ ගොරොද්දේ ඇද ඇද කාමරේ නිදි, වමනෙත් දැම්මනේ, මොකද කරන්නේ තනිවම යනවා, දැන් කීයට ඇතිද? පාන්දර තුන නං පහුවෙලා, ටිකක් නිදාගන ඉඳලා උදේම යනවද ? නින්ද ගියොත්, මටත් ටිකක් පෙවුනනේ,<br />ඕක නැති උනොත් මගේ ලුක් එකත් අප්සෙට් වෙයි..<br />මාස කීයක් එකතු කරලාද ගෙවන්න ගත්තේ. ගෙවලා ඉවර උනා විතරයි..<br /><br />මං හඳ එලියේ හෝටලේ ඉඳන් මූදට වැටිච්ච අඩි පාර දිගේ ගියා. මේක කසි කබල් හෝටලයක් විසි හතර පැයේ තියා රෑ නවයෙන් පස්සේ උනුත් නිදි.. මුරකාරයත් නිදි වගේ. <br />"මේ අංකල් ටෝච් එකක් තියනවාද ?"<br />තුන්පාරක් කථා කරපුවාම මිනිහා ඇහැරුනා.<br />"මොකද ඕයි? මං මුර කරනවා පේන්නැද්ද"<br />මාර මුර කාරයෙක්, නිදාගන තමා මුර<br />"නිදාගන හිටිය නිසා අංකල් මං කථාකලේ"<br />"මහත්තයා මං නිදාගන වගේ තමා මුර කරන්නේ"<br />මිනිහා නිදහසට කරුණු කීවා, මං නේ දන්නේ ඒක.<br />"අංකල් ටෝච් එක ටිකකට දෙනවද වැල්ලට යන්න"<br />"මහත්තයා මේ වෙලාවේ මොන වැල්ලද ?"<br />"නෑ අංකල් මං මේ ටිකක් ඇවිදින්න"<br />මං බ්‍රේස්ලට් එක ගැන නොකිව්වේ , මිනිහා උදව්වට වගේ ඇවිත් ඒකට විද්දොත්, හොයාගන වෙන තැනක හැංගුවොත්"<br />"මහත්තයා දැන් නිදාගන්න, හෙටත් ඉන්නවානේ එතකොට ඇවිදිමු, මටත් වැඩ තියෙනවා"<br />මුරකාරයා ආයේ මුර කරන්න ගත්තා, ඇස් පියාගන, මං හෝටලයට යනවා වගේ ගිහින්, වැල්ල පැත්තට ගියා<br /><br />හඳ එලිය වැටිලා තියෙන වැල්ල පොල් රුප්පාව අතරින් මං දැක්කා, ඊටත් එහා රළ වලට හඳ එලිය වැටිලා දිලෙසෙනවා, කවදාකවත් මුහුද මෙච්චර ලස්සනයි කියලා මට හිතුනේ නැහැ. මොහොතකට මට බ්‍රේස්ලට් එක අමතකත් උනා. අඩි පාර දිගට යන ඇලටත් හඳ එළිය වැටිලා, පූංචි හුළඟක් ඇවිත් ඇගේ වැදුනා, කොච්චර සැපද ?<br /><br />උණවටුනට මං ආවේ පළමු වතාවට, අපි නුවරනේ, කොහෙද එහේ මූද? සුදත් තමා මාව එක්කරගන ආවේ. වැලලේ කීර්ති තමා සුදතගේ යාලුවා, හොඳ එකා අපිට ඕනේ කරන දේ ඔක්කෝම සැපයූවා, සූදත් ඕඩර් කලා, මං ගෙව්වා! මුලු රෑම පාටි, බොබ් මාලිගේ සිංදු තමා ඉතිං, ඒකට අනුපානේ දුං දදා වටේ කැරකුනා, ඒකත් මාර සැපක්.<br /><br />ඕන් කොහෙන්දෝ අමුතු සුවඳක් එනවා, මූද පැත්තෙන් රෑ මනමාලිද ? පිච්චද ? ඒවා කොහෙද මෙහේ, බෙලිකටු සුවඳ වගේ. මුහුදේ සද්දේ විතරයි, ඒකත් රිද්මයකට, මේ වෙලාවට මතක් වෙනවා අමරදේචවගේ සිංදුවක්, <br />පාවෙනා නිල් වලාවේ<br />රිදී ජලාසේ ඔබේ සිනාවේ<br />කැලුම් සැඟවුනාවේ<br />මතක නෑ, මං සිංදුව කිව්වේ නැහැ නිකම්ම විසිල් උනා<br />දිගටම, හඳ එලියේ අපි හිටපු තැන පෙනුනා, එතන කවුරුවත් නෑ, බඩුත් අස්කරලා වගේ, බ්‍රේස්ලට් එක කාට හරි හම්බු උනාද ? ගත්තද ? ගත්තානං දෙයිද? දෙන්නේ නෑ , රත්තරං නේ, මට හම්බුවුනත් දෙයිද ? මං දෙයි, ඕක තියාගන ජීවිත කාලෙම හොරෙක් වෙන්නේ කෝමද ? සල්ලි නැති වෙලාවට හිතෙන්නේ බැංකුවක් කඩන්න, කෝ කඩනවද ? <br /> <br />මං හිමිහිට නටපු තැ බ්‍රේස්ලට් එක හොයන්න ගත්තා, මල ඉලව්ව මේක නෑ, මං තව හෙව්වා, කොටු කෑල්ලක් අරගන අඟලෙන් අඟලට පහුරු ගෑවේ ඊට පස්සේ, ඕං ආයෙත් අර සුවඳ, මං ලඟින්ම තදට දැනුනා, මං හැරිලා බැලුවා, මට පෙනුනේ සුදු රැලි සායක් විතරයි. මං උඩ නෙමේ ඉස්සෙල්ලා බැලුවේ යට!<br /><br />ලස්සන කකල් දෙකක්, හීනි පාද සලං දෙකක් බැඳපු, නිය රතු කරලාද කොහෙද? කකුල් දෙකේම වතුර බේරෙනවා, මං උඩ බැලුවා, කෙල්ලක්!<br />මං අඩියක් පස්සට තියලා නැගිට්ටා! මේකි කවුද? මෝහිනීද ? පොකුටීද ? නැත්තං කවුද ? මං කෙලින්ම ඒකිගේ මූණ බැලුවා, ඇඟේ මූදු වතුර බේරෙනවා, ඇඳගන ඉන්නේ දුහුල් සායක්, අතරින් පතර ඇඟ පේනවා තෙතට, මෝහිනී නෙවේ, මෝහිනී නාන්නේ නැහැලුනේ, මේ කවුද?<br /><br />මං පුදුම වෙලා හිටියේ කර කියාගන්න දෙයක් නැතිව. එකපාරටම එයා අත දික්කරා, ඊට පස්සේ දිගෑරියා, සුදු පාට අල්ල උඩ මගේ බ්‍රේස්ලට් එක, <br /><br />"මේකද හොයන්නේ?"<br />"ඔව්"<br />"මට හිතුනා!"<br />"තැන්ක් යු!"<br />"කමක් නෑ ගන්න."<br />"මම හරියට හෙව්වා ඔයාට කොහෙන්ද මේක ?"<br />"ම් ම් මට හම්බු උනානේ මෙතනට එනකොට ?"<br />"ඔයා මෙතනට ආවේ මට පස්සේද ?"<br />"නෑ ඔයාට ගොඩක් ඉස්සර?"<br />"ඔයා මොකද මේ රෑ කරන්නේ?"<br />"මම තනි උනාම මම වෙරළට එනවා"<br />"හැමදාම?"<br />"නෑ අවුරුද්දකට සැරයක් විතර"<br />"ඇවිත්?"<br />"ඇවිත් මූද දිහා බලාගන ඉන්නවා"<br />"ඒ ඇයි?"<br />"මගේ කෙනා එනකන්"<br />"ඒ කියන්නේ ?"<br />"ඒක පුංචි කතාවක්"<br /><br />පුංචි උනත් මට මේ කතාව අහන්නමයි හිත, මේ කෙල්ල දාලා යන්න හිත දෙන්නේ නැහැ, එයාගේ සුවඳට මාව මුසපත් වෙලා වගේ. එයායි මමයි කතා කරන්න ගත්තා ඉස්සෙල්ලා හිටගන, ඊට පස්සේ ඇවිද ඇවිද, අන්තිමේදි අපි එක ලඟ ඉඳ ගත්තා. මට වෙන මොනවාවත් හිතුනේ නෑ, බ්‍රේස්ලට් එක නැතිඋන <br />එක කොච්චර හොඳද ?<br /><br />අපි දෙන්නා උපතේ ඉඳන් කතා කළා වගේ, එයා රත්නපුරේලු, හොඳට ඉගෙන ගෙන, නම නීශා, වයස 21 යි, තනියමලු උණවටුනේ ආවේ. ඉස්සෙල්ලම ආවේ 2004 දී ලු, ඒත් ආවේ තනියමලු, මාත් මගේ විස්තර ගොඩාක් කිව්වා, ඒත් තාම අර පුංචි කතාවට අපි ආවේ නෑ, වෙලාව ගොඩක් ගියා, මං මට ආදරය කරන කෙනෙක් ඉන්න බව කිව්වේ නැහැ, එයා ඇහුවේත් නැහැ? <br /><br />බලං ඉඳලා ඉඳලා මං ඇහුවා <br />"ඇයි ඔයා තෙමිලා, ඇයි මේ රෑ නෑවේ කියලා"<br />එයාගේ ඇස් රතුවුනා, ලස්සනට තිබුණු මූණට මොනවදෝ උනා, තරහ ගියා වගේ, එයා ඈත මුහුද දිහා බලාගන හිටියා ටිකක් වෙලා, ඊට පස්සේ මගේ දිහාට හැරුණා<br />"ඔයාට ඒක දැනගන්නම ඕනෙද ?"<br />"ඔව්"<br />"ඒක දැනගත්තම ඔයාත් මාව දාලා යයි"<br />"පිස්සුද මං එහෙම කරන්නේ නැහැ"<br />"මං ඔයාට ආදරෙයි" කියලා කියන්න හිතුනත් මං ඒ ටික ගිලගත්තා, ඒ වෙනුවට මම ඇගේ අතින් අල්ලා ගත්ත, අයිස් වගේ සීතල අතක්, මූදු වතුර මේ තරම් සීතලද ? එයාට ගාණක් වත් නැහැ.<br /><br />අපි මොහොතක් දෙන්නගේ ඇස් දෙක දිහා බලාගන හිටියා, හරියට මකුලු දැලක පැටලිලා වගේ, අහකට ගන්න බෑ ඒ ඇස්, එයාගේ බෙල්ල හුඟක් හීරිලා තිබුණා, ඒ මොකද ? කරදරයක් වත් උනාද ? ඒ හීරුම බෙල්ල ලඟ ඉඳලා පපුව මෑදටම තියෙන බව මං දැක්කේ එතකොට. <br /><br />එයා කටහඬ අවදි කලේ ටික වෙලාවකට පස්සේ.<br />"මම 2004 දී මෙතෙන්ට ආවේ කෙනෙක් මුණ ගැහෙන්න"<br />"එයා කවුද"<br />"මම දන්නේ නැහැ"<br />"දන්නේ නැති කෙනෙක් කොහොමද හම්බු වෙන්නේ"<br />"ඇයි දන්නැති අය හම්වු වෙන්නැද්ද? ඇයි අපි දැනගනද හමු උනේ" එයාට තරහ ගිහින් ආයේ.<br />මෙහෙමත් ගෑනු, ආදරේට මං ඉවසුවා,<br />"ඉතිං" මං හූ මිටි විතරක් තිබ්බා.<br />එයා කියාගන ගියා ගොඩක්, එයාට රුවන්ත හමුවෙලා තියෙන්නේ පත්තරෙන්, මිතුරු හවුලකින්, ගෙදරට හිරවෙලා හිටපු එයා රුවන්තට ලියනකොට අවුරුදු 17 යි ලු.<br /><br />ඊට පස්සේ දෙන්නම ලියලා මලු ගණන් ලියුම්. රුවන්ත හිටියේ හම්බන්තොට. එයා රෙප් කෙනෙක් වෙලා ගාල්ලට ආවා. දෙන්නට දෙන්න ආදරේ කියාගන්න අවුරුදු හයක් ගියාලු. ඒ වුනාට ලියුම් ව‍ිල "ප්‍රිය සොහොයුර" "දයාබර සොයුරිය" කියලා පටන් ගත්තට මදේ තිබ්බේ ආදරේ ඉවර උනේත් "දයාබර" කෑල්ලෙන්. පස්සේ ලියුම් අස්සට ටෙ‍ිලිපෝන් හා කෙටි පණිවිඩ ආවා. දෙන්නා දවසකට පණිවිඩ හත අටක් යවාගන්නවා. සමහර දවස්වල රෑට දෙන්නා නිදි නෑ. කතාව. එකම දේ නැවත නැවත කතාව. දෙන්නා මේ වෙනකොටත හමුවෙලා තිබ්බේ නැහැ, නීශාට ඒ තරම් ගෙදරින් රැකවල්, හේතුවකට නෙවේ, මැණික්කාර පවුල් වල හැටි.<br />දෙන්නා ඒ වුනාට ලංවෙලා හිටියේ බැඳලා වගේ.<br /><br />ඔය වෙලාවේ තමා නීශාට මඟුලක් කතා උනේ. මුලින් ආපු ඒවට බෑ බෑ කිය හිටියට, ඒකට නං බෑ කියන්න නීශාට ගෙදරින් ඉඩ දුන්නේ නැහැ, <br />"උඹ මේකට කැමති වෙයන්, නැත්තං අපි උඹව බලෙන් බන්දනවා"<br />නීශාගේ තාත්තා කිව්වේ එහෙමයි.<br />ඒ නීශාගේ ඇවැස්ස මස්සිනා, එයා මැණික් කාරයෙක්. කවුද අකමැති. තාත්තාගේ හැටි දන්න නිසා නීශා හොඳටම බය උනා.<br />නීශා මේක රුවන්තට කිව්වා. <br />රුවන්ත මොකුත් ඇහුවේ නැහැ. <br />"ඔයා කැමතිද මාව බඳින්න"<br />"එහෙම වෙන්නේ කොහොමද ?"<br />"ඔයා එන්න මම ඔයාව බඳිනවා"<br /><br />ඒ වචනේ අවිස්වාස කරන්න දෙයක් නීශාට තිබුණේ නැහැ. එයා ආවා පහුවදාම පාන්දර බස් එකේ දෙනියායට ඇවිත් ගාල්ලට ආවා.<br /><br />ගාල්ලේ ටවුමේදී හමුවෙන්න හිටියත්, රුවන්ත ඒ වෙනකොට විවාහයට සියල්ල උණවටුනේ හොරෙන්ම ලෑස්ති කරලා, උණවටුනේදී බැඳලා, වැල්ල අයිනේ තිබුණු කීර්තිගේ රෙස්ටුරන්ට එකේදී යාලුවන්ට පාටියක් දාලා, එතනම තියන හෝටලේ හනිමූන්.<br />රුවන්තගේත් අම්මා තාත්තා නැහැලු. එයා විතරයි.<br /><br />එයා එතනිං කථාව නැවැත්තුවා.<br />"ඉතිං ඔයාලා බැන්දද?"<br />ඒ පාර එයාගේ ඇස් ගින්දර වගේ රතු උනා<br />"බැන්ද තමයි" තරහෙන් එයා කිව්වේ.<br />මම නිශ්ශබ්ද උනා එයාම ඉතිරි ටික කියයි කියලා.<br /><br />ටික වෙලාවකට පස්සේ එයා ආයේ මං දිහා ආදරෙන් බැලුවා. පුදුම කෙල්ලක්, මට කතාවේ ඉතුරු ටික අහන්නම හිතිලා. මේ වෙනකොට මං ඇගේ අතින් තදින්ම අල්ලාගන. එයා මගේ උරහිසට හේත්තු වෙලා. ඉසුරුමුණියේ පෙම් යුවල වගේ. යාන්තං ඉරත් පායන්න වගේ. ආකාසේ ඈත බිංදුවක් විතර රන්පැහැ වී ගන එනවා.<br /><br />එයා ආයෙත් කටහඬ අවදි කළා. <br /><br />"මම යන්න ඕනේ දැං"<br /><br />"ඇයි තව ටිකක් ඉන්න"<br /><br />එයා නැගිට්ටා, මාත් නැගිට්ටා අත නං අතෑරියේ නෑ.<br /><br />"මට අර සිප්පි කටුව අහුලලා දෙන්න" එයා කිව්වා.<br /><br />මම අත අත ඇරලා සිප්පි කටුවක් හොයන්න ගත්තා.<br /><br />"ඔයාට දැනගන්න ඕනේමද මොකද උනේ අපිට කියලා" , මම මොකුත් කීවේ නැහැ. ආයෙත් අර සුවඳ වැඩිවෙන්න ගත්තා. <br /><br />"එදා ක්‍රිස්මස් දාට පහුවදා, මම එයාට කතා කරලා මූදු වෙරළට ආවා, මම එනකොට උදේ නවයයි විස්සයි,අර කරුමක්කාර රැල්ල ආවේ එතකොට, මට එයාව හමු උනේ නැහැ, අදත් මං හිතුවේ ඔයා තමයි එයා කියලා, හැමදාම එයාව මම බලාපොරොත්තුව ආවත්, එයා මට හමු උනේ අදයි" <br /><br />"ඔයා නේද එයා රත්තරං" <br />"කෝම හරි මං මගේ මැණික දැක ගත්තනේ"<br />එයා කිව්වා.<br /><br />එතකොටයි මට මතක් උනේ 2004 දෙසම්බර් 26 සුනාමිය. මට සිහිය එනකොට එයා මං ලඟ හිටියේ නෑ. හැම දෙසැම්බර් 26 කම උණවටුනේ වෙරළට ගියත් එයා මට ආයේ හමු උනෙත් නෑ.<br /><br /><br />නිරංජන්෴මීගම්මන<br /><br />ලියන්න පටන්ගන්න කොට අදහසක් තිබ්බට සිද්ධි හා වචන ආවේ ලියාගෙන යනකොට. කෙටි කතාවක් කියනනේ කෙටි කාලයකින් ලියන නිසා වෙන්න ඇති.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-5038376982491268617?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-91132126178251135872007-10-01T15:20:00.000-07:002007-10-01T15:25:20.469-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/RwFzv7ynPCI/AAAAAAAAABQ/3JHXc7CQm78/s1600-h/DSCF6229_me.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5116497919010618402" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/RwFzv7ynPCI/AAAAAAAAABQ/3JHXc7CQm78/s320/DSCF6229_me.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br />I've been waiting and holding<br />whole my crazy day<br />hating and thinking<br />love will make the day<br />(even) if I had known<br />that you will not come today<br />I would have waited<br />waited and waited<br />to be your fool of the day<br /><br />silly you, play, the love the hard way<br />oh oh! babe, it breaks my heart away<br />now I feel the pain, so crazy way<br />I'm stoned, and I cant just move away<br />to be your crazy fool of the day<br /><br /><br />six more moons to pass away<br />light year a day<br />haunting and burning<br />god, i can't bear the pain<br />(even) if I had thoughts<br />that it would be this way<br />I would have waited<br />waited and waited<br />to be your fool of the day<br /><br />silly you, play, the love the hard way<br />oh oh! babe, it breaks my heart away<br />now I feel the pain, so crazy way<br />I'm stoned, and I cant just move away<br />to be your crazy fool of the day<br /><br />[six more moons to pass away<br />light year a day<br />haunting and burning<br />god, i can't bear the pain<br />(even) if I had thoughts<br />that it would be this way<br />I would have waited<br />waited and waited<br />to be your fool of the day]<br /><br /><br />silly you, play, the love the hard way<br />oh oh! babe, it breaks my heart away<br />now I feel the pain, so crazy way<br />I'm stoned, and I cant just move away<br />to be your crazy fool of the day<br /><br />Lyrics by Niranjan Meegammana</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-9113212617825113587?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-66363174822978217222007-09-29T04:22:00.000-07:002007-09-29T05:18:25.553-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/Rv5B-7ynPBI/AAAAAAAAABI/_DDf4ihGbvs/s1600-h/DSCF6229_me.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5115598776197135378" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/Rv5B-7ynPBI/AAAAAAAAABI/_DDf4ihGbvs/s320/DSCF6229_me.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><span style="color:#000099;">චින්ති හා අශාන්තිට ලියපු රාළ සම්ප්‍රදායේ<br />සෘංගාරාත්මක ගීතයක්, රිද්මය හිප්පොප්</span><br /><br />ඔය ඇස්ද නටන්නේ<br />දෙතොල් පෙර‍ලුනේ<br />ඒ මල සිපගත්තේ<br />ආදරේ හිතිලදෝ - ආදරේ ඕනැදෝ<br />නෙත් කොණින් බලාලා<br />මා වසඟ කරලා<br />බොරුව කරන්නේ<br />ආදරේ හිතිලදෝ - ආදරේ ඕනැදෝ<br /><br />ටීකාව:<br />ආදරවන්තයා වෙන්නද මං අද<br />හීතල හිරගඩු නැතිවන මී බිඳු<br />ගලනා ධාරා ආදර උයනේ<br />තාලෙට නැලවෙන තිසරා සෙවනේ<br />සුවදෙන සැපදෙන රඟදෙන දිදුලන කාන්තියේ මේ රාත්‍රියේ<br /><br />නිදි යහන තනිවුනේ<br />දැනීලද සෙනේ<br />ඒ මල සිපගත්තේ<br />ආදරේ හිතිලදෝ - ආදරේ ඕනැදෝ<br />මල් රේණු පිබිදුනේ<br />හිතීලද සුවේ<br />සුදු ලමැද රතු වුනේ<br />ආදරේ හිතිලදෝ - ආදරේ ඕනැදෝ<br /><br />ටීකාව: ගෑහෑණු<br />ආදරවන්තිය වෙන්නම් මං අද<br />උනුසුම් සිතිවිලි පුරවා හද තුල<br />සරණා කොවුලා ප්‍රේමැති උයනේ<br />සුරතේ සමරුව දඟඇති නිතඹේ<br />සුවදෙන සැපදෙන රඟදෙන දිදුලන කාන්තියේ මේ රාත්‍රියේ<br /><br /><span style="color:#3366ff;">ගීත සංකල්පය හා රචනය - නිරංජන් මීගම්මන</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-6636317482297821722?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-82038129054858431182007-09-27T15:19:00.000-07:002007-09-27T15:23:50.133-07:00<img src="http://2.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/RvwtMLynPAI/AAAAAAAAABA/sz1NaDMvGwg/s320/DSCF6229_me.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#000099;">හිතට මායිම් නැහැ, දුවලා දුවලා හති වැටෙන්නේත් නැහැ, යමක් හිතුනාම ඒක හිතින් ඉවත් වෙන්නේ නෑ<br />හිතට තමා ආදරය දැනෙනනේ, ඒත් අපට කියවන්න පුලුවන් අපේ හිත් විතරයි<br /><br />~සංස්කාරක<br /></span><br /><br /><br /><br />සිහිනෙන්<br />මා ඔබ සිප ගෙන ඇති<br />දහස් වරක්<br /><br />හදවතින්<br />මා ඔබට තුරලූ වී සිටියෙම්<br />අනන්තයක්<br /><br />පසුකරමින් මා<br />ඔබ යනු දකිනෙමි<br />තවත් වරක්<br /><br />සොයන්නේ<br />මා ද ඔබ ඇතිවී<br />කුලුඳුල් සෙනෙහයක්<br /><br />දෙනෙතින් ඔබේ මා එය දකිමී<br />සිනාවෙන් ඔබේ මා එය දකිමි<br />කඳුලක් කිසිදාක ඔබට නොදෙමි<br />දහස් වරක් මෙලෙස හදවතින් කියමී<br /><br />මා ඔබට ආදරෙයි<br />ආදරෙයි<br />මා ඔබට ආදරෙයි<br />ආදරෙයි<br /><br />සිහිනෙන් ..<br /><br />කෙසේ දෝ මා ඔබේ හද දිනන්නේ<br />කවදදෝ ඔබේ ආදරේ මට ලැබෙන්නේ<br />හිතලාදෝ ඔය විදියටම ඉන්නේ<br />මා නොදන්නේ කියලා මට දෙන්නේ<br /><br />මා ඔබට ආදරෙයි<br />ආදරෙයි<br />මා ඔබට ආදරෙයි<br />ආදරෙයි<br /><br />සිහිනෙන්<br /><br />ගීත රචනය - නිරංජන් මීගම්මන෴<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-8203812905485843118?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-20477587384928081082007-09-23T03:10:00.000-07:002007-09-23T03:26:07.178-07:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5113340280529435634" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/RvY75LynO_I/AAAAAAAAAAw/EltCNO6NRVE/s320/DSCF6229_me.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><span style="color:#3333ff;">වැඩියෙන්ම ආදරය ප්‍රකාශ වෙන්නේ තනියම ඉන්න කොටයි, හාස්‍යයත් ආදරේ කොටසක්, අපි වැඩියෙන්ම විහිලු කරන්නේ ආදරේ කරන කෙනාට, මේ ගීතය හාස්‍යයෙන් කරන ආදර ප්‍රකාශයක්</span><br />~සංස්කාරක<br /><br /><br /><br /><br />දාලා යන්න එපා මගේ රත්තරං<br />ඉන්න එපා ඈත්වෙලා බිංදුවක්<br />කියලා ඔයා ඉන්දියාවේ සිංදුවක්<br />දෙන්න ඉතිං සුදු මූණෙන් හාදුවක්<br /><br />මැවිලා පේන උඹේ මූණ පුං සඳක්<br />මල් කෙමියේ පැණි පිරිච්ච පෙම් මලක්<br />දෙන්න සුදෝ මා හට එක රොන් බිඳක්<br />අහිංසකයි සමණළයෙක් වාගේ මං<br /><br />බලන් ඉන්න නම් බෑ මට කල් තවත්<br />ගමුකෝ අපී තීරණයක් ඉස්තරම්<br />ඉඹගන්නට දෙන්නා ලඟදි ටජ් මහල්<br />පැනලා යංද ඉන්දියාවේ රත්තරං<br /><br />ගීත රචනය : නිරංජන් මීගම්මන෴<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-2047758738492808108?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-77424843015032329472007-09-21T14:14:00.000-07:002007-09-21T14:28:55.051-07:00<img src="http://1.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/RvQ2d7ynO9I/AAAAAAAAAAg/YQBJ-wdB4Vw/s320/DSCF6229_me.jpg" border="0" /><br /><p><br /><br /><span style="color:#cc0000;">දුක හිතට දැනුනම, ඉස්සෙල්ලම ඒක දැනෙන්නේ ඇස් වලට, කඳුලු හංඟාගන ඇඬෙන්නේ ඒ වෙලාවට, ඊ ලඟට හදවතටයි දැනෙන්නේ, සුසුම් පිරිලා පිරිලා බැරිම තැනදි තමා අහක බලාගන පිට කරන්නේ, අන්තිම දසුනේදී වෙච්ච හැමදේම එකතු වෙලා එකවැර පෙනිලා බොඳ වෙලා යනවා, ඒ හැම දෙයක්ම හංඟාගන ඉන්න තරම් ආදරේ මුරණ්ඩුයි.. </span><br /><br />පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ<br />මෝදු වෙච්ච<br />කඳුලු බිංදුවේ<br />හැංගීලා උඹ ඉඳපන්<br />ඈට දුක සිතේ //<br /><br />රිද්ද රිද්ද<br />මෝදු වෙච්ච<br />දුක් සුසුම් හදේ<br />හැංගීලා උඹ ඉඳපන්<br />ඈට දුක සිතේ //<br /><br />පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ ...<br /><br />වින්ද වින්ද<br />මල් සරාගී<br />රතිය මා ගතේ<br />හැංගීලා උඹ ඉඳපන්<br />ඈට දුක සිතේ<br /><br />පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ ... </p><p>නිරංජන් මීගම්මන෴</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-7742484301503232947?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-15483012851534788702007-09-21T13:40:00.000-07:002007-09-21T14:00:53.999-07:00<div><br /><img alt="Baharain Kumariye" src="http://2.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/RvQvaLynO8I/AAAAAAAAAAY/owhvk3FEWc0/s320/DSCF6229_me.jpg" border="0"><br /></div><br /><br />හිත ගත සනසපු කෙනෙක් ඈත්වෙලා ගියාම ජීවිතේට වෙන වෙනස්කම් බොහොමයි. ආපසු නේන්න ගියත්, එන්න ගියත්, ගියාම හිතට දුක එමටයි, ඒක තමන්ටම විතරයි හිතාගන්න කියාගන්න පුලුවන් වෙන්නේ...<br /><br /><div>බහරේන් කුමාරියේ<br />උඹ ඉගිලිලා ගියේ<br />පැතුමන් අරන් මගේ<br />දුක හංගා ඉන්නේ<br />උඹ හින්දා ලඳුනේ //<br /><br /><br />සුවඳයි ඉතිරි කළේ<br />කඳුලයි උරුම කළේ<br />රුවමයි නෙත ඇඳුනේ<br />තනිකම අද දැනුනේ<br />උඹ හින්දා ලඳුනේ //<br /><br /><br />සුළඟක් ගෙට හැමුවේ<br />කුප්පි ලාම්පුව නිවුනේ<br />තනිවී මගේ පිළේ<br />පැදුරත් නිකං තියේ<br />උඹ හින්දා ලඳුනේ //<br /><br /><br />හිරිගඩු ගඩු ගත පිපුනේ<br />නින්දක් මද ආවේ<br />සිහිනෙන් උඹ පෙනුනේ<br />තනිකම යලි දැනුනේ<br />උඹ හින්දා ලඳුනේ //</div><br /><br />නිරංජන් මීගම්මන෴<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-1548301285153478870?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-55872423240814883552007-09-21T10:19:00.000-07:002007-09-21T15:36:34.583-07:00<div><img src="http://4.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/RvRGprynO-I/AAAAAAAAAAo/iP9xj38IZiw/s320/DSCF6229_me.jpg" border="0" /></div><br /><br /><div>එකට ඉඳලා වෙන් උනාම ඒක දරාගන්න අමාරුයි!<br />ආදරය ඒ වෙනුවට තනි රකින්න එනවා, එතකොට<br />කඳුලු වලටත් වටිනාකමක් එනවා<br />~සංස්කාරක</div><br /><div><br />හිත තනියෙන් අඬනවා<br /><br />ගැහැණු :<br />ඉර දෙයියෝ මං ලඟ නෑ<br />වැලි කතරේ දැවෙනවා<br />ඉර මුදුනට නැගුනා සේ<br />පපු කැණැත්ත පිච්චෙනවා<br /><br />පිරිමි:<br />සඳ කුමරී මං ලඟ නෑ<br />රැ සීතල දැනෙනවා<br />රෑ හීනෙන් උඹ පෙනිලා<br />විහිලු කතා කියනවා<br /><br />ගැහැණු :<br />මාසේ පෝය ලං උනාම<br />මගේ දෙයියෝ සිහිවෙනවා<br />රෑ මැද්දේ ඇස් පියාන<br />මගේ තනිකම අඬනවා<br /><br />පිරිමි:<br />ඇඳ වියලේ උඹේ සළුව<br />මගේ තනිකම නිවනවා<br />තනිකම නැ වගේ පෙනුනට<br />හිත තනියෙන් අඬනවා<br /><br />ගීතය - නිරංජන් මීගම්මන෴</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-5587242324081488355?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8943297899591111314.post-65374733680195895642007-09-21T09:54:00.000-07:002007-09-21T14:32:42.932-07:00<p align="left"><img src="http://2.bp.blogspot.com/_xG0_Qd6pkUA/RvP-XbynO7I/AAAAAAAAAAM/IaYQygLDNus/s320/DSCF6229_me.jpg" border="0" /></p><span style="color:#3333ff;">දුක හිතුනට ඒක කියන්නම බැරිවෙලාවල් තියෙනවා. දුක නැතිව වගේ ඉන්න හැදුවට බැහැ දුක හංගන්න, ඒක කවි වැලක් වෙලා හරි එලියට පනිනවා..</span><br /><p><br />හිතේ දුකට හිතෙන කවී<br />උඹට කියන්නේ කෝමා<br />උඹ යනකොට මාව දාලා<br />බලං ඉඳින්නේ කෝමා<br /><br />වැව් කණ්ඩියේ උඹ එක්කල<br />ඇවිද යන්නේ දැං කෝමා<br />හඳ වැහුනම රාත්තිරියේ<br />ඉඹගන්නේ අපි කෝමා</p><p>හීතල එයි රෑ වෙනකොට<br />තනියෙං ඉන්නේ කෝමා<br />උඹෙං ලැබුණු ළමැද සුවේ<br />ආයේ විඳින්නේ කෝමා<br /><br />නැගිටිනකොට හිමිදිරියේ<br />උඹව දකින්නේ කෝමා<br />ඇසේ නැගෙන කඳුලු බිංදු<br />පෙන්නන්නේ මං කෝමා<br /><br />නිරංජන් මීගම්මන ෴</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8943297899591111314-6537473368019589564?l=peradiga.blogspot.com' alt='' /></div>෴මඃ෴noreply@blogger.com0